Geotechnika

Potrzeba dokładnego odwzorowania warunków geologicznych podłoża jest kluczowym elementem posadowienia każdego obiektu. Dlatego bardzo ważne jest aby jak najdokładniej przedstawić model budowy geologicznej  wraz z rozkładem właściwości geotechnicznych w podłożu pod przyszłym obiektem inżynierskim. Podstawowym źródłem informacji  geologicznej są czasochłonne i często  kosztowne  odwierty, sondowania bądź wykopy.

 

 

 

Problemem wynikającym z takich badań jest – brak ciągłości, a pozyskane dane są tylko informacją punktową która niesie za sobą ryzyko występowania stref anomalnych pomiędzy zlokalizowanymi odwiertami, a to może mieć katastrofalny wpływ na powstający obiekt. Lokalizacja zagrożeń geologicznych takich jak pustki, uskoki, kurzawki, strefy silnie nawodnione, powinna być priorytetem w badaniach podłoża budowlanego przed rozpoczęciem budowy. Do tego celu coraz częściej zaczęto stosować metody geofizyczne które są atrakcyjnym uzupełnieniem tradycyjnych metod badawczych.

Stosowanie naszych nowoczesnych metod geofizycznych znajduje bardzo szeroką aplikację w budownictwie inżynierskim. Dotyczy to zarówno budownictwa drogowego, wodnego, czy wielkokubaturowego.

 

 

Podstawowe zadania metod geofizycznych w rozpoznaniu warunków geologiczno – inżynierskich:

 

Badania geofizyczne w szczególności badania metodą obrazowania elektrooporowego, oraz badania metodami sejsmicznymi refrakcyjnymi oraz fal powierzchniowych pozwalają na określenie warunków geologicznych i hydrogeologicznych w następującym zakresie:

Metoda obrazowania elektrooporowego

  • wyznaczenie głębokości zalegania, oraz przestrzennego rozkładu stropu skały w rejonach projektowanych obiektów inżynierskich
  • rozróżnienie warstw o odmiennych właściwościach petrofizycznych
  • wyznaczenie stref osłabień, spękań itp. w obrębie górotworu
  • wyznaczenie prawdopodobnych stref uprzywilejowanego przepływu wód podziemnych;

 

Metody sejsmiczne

  • rozpoznanie granic między warstwami zróżnicowanymi litologicznie, granic oddzielających strefy różnego stanu wietrzenia górotworu,
    a zwłaszcza granicy między podłożem a nadkładem;
  • wyodrębnienie prawdopodobnych stref osłabienia, które mogą stwarzać zagrożenia zawałowe;
  • ocena klas jakości górotworu w klasyfikacjach geotechnicznych, takich jak RMR89 ,Q96, KFG. Na podstawie zależności korelacyjnych punktacji tych klasyfikacji, można również wyznaczyć podstawowe wielkości mechaniczne górotworu wykorzystywane w obliczeniach współpracy górotworu z obudową wyrobiska.